İçeriğe geç

Necmettin Tetik Yazılar

MASUM DEĞİLİZ

Kuşun sesine aşık olmuştum… Serin yaz sabahında o kadar güzel ötüyordu ki gittim yuvasını buldum. Büyük bir ağacın, en güvenli yerindeydi yuva. Evin yerini öğrendikten sonra heyecanla karne paramı ve birikmiş harçlıklarımı kaptığım gibi güzel bir kafes satın aldım. Odamın en güzel yerini hazırladım gelecek arkadaşıma. Çocuktum… Çok heyecanlanmıştım. Soluğu büyük ağacın altında aldım. Bir elimde kafes, kalbim pır pır ağaca tırmandım ve yavruların en güzelini kafese attım. Eve geldiğimde içim içime sığmıyordu! Kuş habire ötüyordu……

İSTER İNAN İSTER İNANMA!

1918 yılının soğuk bir kış günü, “New York Globe” adlı bir gazetenin genç spor karikatüristi kendine uygun bir konu arıyordu. Robert Ripley, neşeli ama biraz da dalgacı ve muzip biriydi. Değişik şeyler yakalasa da devamını getiremiyor, bir türlü istediği çıkışı yapamıyordu… Artık işten çıkarılmak üzereydi ve parasızdı. Canı sıkkın bir şekilde masasına oturdu. Sayfadaki yerini doldurmak için masasının üzerinde duran sporla ilgili birtakım ilginç haberi derledi. Kahvesini yudumlarken 

Teşekkür ederim!

Binbir zahmet ve marifetle hazırladığı sofra için eşinize, çayınızı veya suyunuzu ayağınıza getiren çocuklarınıza; Sahip olduklarınıza, sahip olmanız için sizi dünyaya getiren anne babanıza, en sinirli anınızda bile sizi alttan alan, olgunluk ve büyük bir sabırla dinleyen sevgilinize, sizi bunaltıcı sıcaklarda dayanılmaz kokulardan kurtarmak için çöplerinizi toplayan çöpçünüze, bakkalınıza, komşunuza, postacınıza ve saymakla bitmeyecek ama hayatımızın bir anında mutlaka sizinle olan insanlara… En son ne zaman teşekkür ettiniz?.. Hiç düşündünüz mü? Ne demek “Teşekkür etmek?..” Günümüzün…